Ignacy Stefan Wojnikiewicz urodził się 30 lipca 1933 roku we wsi Kruszki, gmina Pawłówka, powiat Suwałki, województwa białostockiego. W 1941 roku wyjechał wraz z rodziną na Litwę i tam ukończył szkołę podstawową. Po powrocie w 1945 roku do Polski rodzice jego Jan i Anna oraz dwie jego siostry, wraz z nim, osiedlili się na ziemiach odzyskanych we wsi Jeziorki, gm. Grabowo, pow. Gołdap, woj. białostockie. Mieszkał tam do jesieni 1951 r. Ojca jego aresztowano w październiku 1950 r. i więziono do marca 1952 roku. W tym czasie gospodarstwo rolne jego ojca przekazano komu innemu, a rodzina jego tułała się po opuszczonych przez innych osadników na ziemiach odzyskanych budynkach. W ten sposób Ignacy znalazł się razem z rodzicami w Podgórzu pod Gołdapią. Nie mogąc otrzymać pracy pisał wiersze i inne utwory literackie, których nie wydawał z różnych powodów. Głównym jednak powodem był fakt, że był synem człowieka, który nie zgadzał się z panującym reżimem i głosił hasła Polski demokratycznej. Ignacy doprowadził do rehabilitacji ojca i mając 64 lat postanowił własnym sumptem wydać swoją twórczość, pisaną w okresie PRL i późniejszą. Internet jest dobrym środkiem, aby przedstawić cały dorobek autora, nie tylko literacki.
Autor w 1951 r. ukończył gołdapską trzyletnią Państwową Szkołę Zawodową, Wydział Administracyjno-Handlowy. Potem, jako człowiek dojrzały, ukończył zaocznie Technikum Ekonomiczne Wydział Administracji Terenowej w Białymstoku i Zaoczny Wydział Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował od 18 roku życia na różnych stanowiskach - od sklepowego, kasjera, magazyniera, referenta, instruktora, głównego księgowego, rewidenta - do radcy prawnego. Do 1980 roku mieszkał w Gołdapi. Stamtąd przeniósł się do Koszalina, lecz nie mógł otrzymać pracy. Z tego powodu przeszedł na wcześniejszą emeryturę. W dalszym jednak ciągu prowadzi kancelarię prawniczą i przez cały czas pisze, a nawet maluje. Jest żonaty, ma kochaną żonę Czesię, trzech wspaniałych synów i siedmioro wnucząt.

Powrót